Mijn Schrijfkriebels

over reizen, boeken, DVD's, …

Roodborstje tikt …

Written By: Astrid - jan• 16•13

Neenee, niet aan mijn raam. Deze morgen zat er een roodborstje in de garage!

Nadat de kids vanmorgen naar school vertrokken, wilde ik even het vieze smeltwater dat een plas had gevormd op de vloer buiten vegen. Ik had gisteren de auto wel zo proper mogelijk gemaakt na het binnenrijden van de garage (een kwartier ben ik aan het ploeteren geweest om de onderkant van de jeep zo goed mogelijk sneeuwvrij te krijgen), maar natuurlijk lag er vanmorgen een vieze plas zwart smeltwater hé! Dus de garagepoort een 20-tal centimeter omhoog (zodat er niet té veel kou naar binnenkomt) en die hele handel even naar buiten trekken. Nog niks aan de hand.

Een kwartiertje later wil ik even wat halen in de garage. Ik doe de deur open en … schrik me kapot. Een vogel scheert rakelings over mijn hoofd! Snel de deur weer toe en de gang op. Na het bijkomen van de schrik de deur op een kiertje en mijn arm erdoor (ik zou niet willen dat die vogel helemaal het huis binnenvliegt, want hoe krijg ik hem dan nog buiten?). Waar zit die knop nu toch om de garagepoort te openen?

Als de poort open is snel de garage in en de deur weer toe. Waar zit hij? Ik hoef maar een paar minuutjes te wachten en daar is hij dan … een schuchter vogeltje strijkt neer op de vloer net voor de buitendrempel. Het is een roodborstje. Zou hij gisterenavond al binnengevlogen zijn toen ik de auto sneeuwvrij probeerde te maken? Of is hij net onder de poort door gevlogen op zoek naar een beetje warmte? Nog eventjes rondkijken en … daar gaat hij! Ik denk nog: ‘Spijtig dat ik hem de weg naar de tuin niet kan wijzen’. Daar heb ik immers een plaatsje in de sneeuw vrijgemaakt op het terras met wat eten voor de vogeltjes. Net zoals we het vroeger thuis ook deden: stukjes brood, overschotjes van beleg, wat appelschillen of kaaskorstjes in stukjes, … Een waar 4-gangenmenu voor onze gevleugelde vriendjes die het deze week extra moeilijk hebben om hun buikje te vullen.

Lang hoef ik echter niet te wachten op mijn nieuwe vriendje. Tijdens mijn ontbijt lijkt het terras net het podium van een toneelzaal. En de hoofdrolspelers van dit aanlokkelijke schouwspel zijn een tiental vogels die hun schuwheid liever inruilen voor een volle maag. De eerste die durft komen eten is … jaja, mijn vriend het roodborstje! Al snel gevolgd door enkele pimpelmezen die om de beurt een stukje komen pikken en 2 dikke merels die al dat gefladder maar niets schijnen te vinden. Ik kan er uren naar kijken…

Maar de plicht roept. Snel nog even wat opruimen en het haardvuur  brandend houden. En dan de kids ophalen van school. Misschien kunnen we vanmiddag wel een sneeuwman maken in de tuin! Heb ik nog een wortel liggen? Jaja, dat winterseizoen heeft toch iets. Buiten spelen tot onze neuzen rood zien van de kou en dan met tintelende handen rond een kopje warme chocolademelk onze voeten warmen bij het haardvuur… Eventjes kind zijn met de kinderen… Een echte verjongingskuur…

HideMyAss.com

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Volg

Ontvang alle nieuwe berichten van deze blog in uw email.

Sluit je aan bij andere volgers: